Lid van PEK (Platform Edese Kunstenaars)

 

Op de akademie ben ik begonnen met het schilderen van benen. Het lage gezichtspunt vind ik boeiend. Er ontstaat zo een andere wereld. Later heb ik dit vertaald naar de wereld van het kind. Als kind leef je vanuit een ander perspectief. Je bevindt je vaak op plaatsen en in situaties waarvan je de context niet kent…

 

Door het werken in Het Nationale Park De Hoge Veluwe is natuur een steeds grotere rol gaan spelen in het werk. De bossen, het groen, de dieren en later ook de jacht.

 

Binnen het schilderij wordt een nieuwe werkelijkheid gecreëerd. De natuur dient als het decor van een gebeurtenis. Mensen en dieren nemen hierin hun voorbestemde plaats in. Het werk is realistisch wat de voorstelling betreft, maar de afgebeelde personen en dieren leven in hun eigen wereld. Hebben ze een relatie tot elkaar? Is er iets aan de hand?

De kleur doet vrolijkheid vermoeden, maar is dat wel zo?

 

Ik probeer de toeschouwer onderdeel te laten zijn van het schilderij.

Ook hij gaat zich afvragen: waar ben ik en waarom ben ik hier verzeild geraakt?